خرید بک لینک
*نامه ای از مدیر سابق ارتوپدی بیمارستان سالمندان به همه سالمندان 60 تا 100 ساله**من دیگر طرفدار سنجش تراکم استخوان سالمندان نیستم زیرا سالمندان قطعاً پوکی استخوان خواهند داشت و با افزایش سن قطعاً درجه پوکی استخوانشان بیشتر و جدی تر و خطر شکستگی آنها بیشتر خواهد شد.**بنابراین مهمترین اقدام سالمندان برای پیشگیری از شکستگی استخوان این است که تمام تلاش خود را برای جلوگیری از آسیب های تصادفی به کار گیرند.**چگونه حوادث اتفاقی را کاهش دهیم؟**ویژگی هایی در این به اصطلاح راز وجود دارد که اینطور خلاصه کردهام:* *«مواظب باش، مراقب باش، باز هم مراقب باش»**اقدامات خاص عبارتند از:**1- هرگز برای به دست آوردن چیزی روی صندلی یا چهار پایه نایستید، حتی یک چهار پایه کم ارتفاع.**2- سعی کنید در روزهای بارانی بیرون نروید.**3- هنگام حمام کردن یا استفاده از توالت برای جلوگیری از لیز خوردن مراقب باشید.**4- از همه مهمتر به ویژه برای خانم ها بعد از حمام، لباس خود را در حمام نپوشید، شایع ترین علت لیز خوردن و شکستگی مفصل ران، هنگام حمام رفتن است، به رختکن خود بر گردید. راحت روی صندلی یا روی تخت بنشینید و لباس زیر خود را بپوشید..**5- هنگام رفتن به توالت مطمئن شوید که کف آن لغزنده نیست.**فقط از دستگیره استفاده کنید. و در عین حال یک تکیه گاه دستی برای نگه داشتن خود در نظر بگیرید.**هنگام حمام کردن نیز همینطور است. برای نشستن از چهار پایه حمام استفاده کنید.**6- هنگام بیدار شدن در نیمه شب، سه چهار دقیقه روی تخت بنشینید، بعد چراغ را روشن کنید آنگاه بلند شوید.**7- حداقل در شب یا حتی در روز در صورت امکان، درب توالت را از داخل نبندید و در صورت امکان زنگ هشدار در توالت نصب کنید تا در مواقع اضطراری اعضای خانواد

برچسب: نویسنده: کسری امیری تاريخ: چهارشنبه 24 مرداد 1403 ساعت: 12:49

مادرم تنها باسواد روستا بود که مسئولیت نوشتن نامه برای اهالی روستا را به عهده داشت اغلب مردان روستا برای کار کردن در فصل پاییز و زمستان به تهران میرفتند و چون رفت و آمد به تهران خیلی سخت بود معمولا چندین ماه در آنجا میماندند و در این فاصله تنها وسیله ارتباطی آنها با خانواده نامه بود هر وقت یکی از اهالی روستا از تهران به روستا بر میگشت تعداد زیادی نامه از مردانی که در آنجا مشغول کار بودند را به همراه خود به روستا میآورد و بعضا مقداری پول، لباس، کفش، پارچه، قند، چای و سایر مواد لازم خانواده را هم به عنوان سوغات به همراه داشت که باعث خوشحالی خانوادهها میشد و اگر کسی هم قصد عزیمت به تهران داشت نامههای اهالی روستا را برای مردان کارگر میبرد آن زمان پست در روستا ها نقشی نداشت مسئولیت خواندن ونوشتن همه این نامهها به عهدهی مادرم بود وقتی که در کلاس پنجم درس میخواندم من هم گاها در خواندن و نوشتن نامهها به مادرم کمک میکردم. در یکی از روزهای سرد زمستانی یکی از خانمهای روستا که حدود ۱۰ سال از مادرم بزرگتر بود پیش مادرم آمده و درخواست نوشتن نامه به شوهرش را کرد او با عصبانیت خطاب به مادرم گفت نامه را همینطوری که من میگویم بنویس تا آن مرد بیغیرت بفهمد یک من ماست چقدر کره دارد وقتی مادرم خودکار را بر روی کاغذ گذاشت تا مقدمه مرسوم در نامهها را بنویسد آن خانم شروع به گفتن عریضه خودش کرد ظاهرا از شرایط سخت زندگی به ستوه آمده و جانش به لبش رسیده بود. او گفت بنویس فلان فلان شده چند ماه است رفتهای و پشت سرت را هم نگاه نکردی امیدوارم خبر مرگت را بیاورند تو ما را به حال خود رها کردی و برای خودت خوشگذرانی میکنی مدتی است در خانه نه آرد نداریم تا برای بچهها نان بپزم از حبوبات خبر

برچسب: نویسنده: کسری امیری تاريخ: دوشنبه 22 مرداد 1403 ساعت: 12:36

صفحه بندی